Şehrin bazı sokakları kendilerine hiç de verilmemiş bazı geniş yetkilere sahip gibi.
Hayatta olmalarına rağmen artık kaybetmiş olduklarıma hâlâ sahip olabildiğimi, kaybetmiş olduklarımla geçirdiklerimin çağrışımlarını özleyebilmemi sağlıyorlar.
Belki de kaybedince kaybetmiyorsundur. Bir gün yüzünü hatırlamadığında, adını söylemek içinde bir kıpırtı yaratmadığında, şehrin sokakları bazı çağrışımları zamansızca sana getirmediğinde kaybediyorsun onları.
Unutmak, yani artık silikleşmiş olmaları kaybettiriyor.
Kim bilir?
