Ahmet Altan'ın O Yıl kitabında yazdığı ve sadece erkeklerin anlayabileceği o sözlere bütün yüreğimle katılıyorum.

"Daha sonra Osman'a, 'Biz erkekler hep böyleyiz,' demişti. 'Zor zamanlarımızda kadınları düşünür, onlara sığınırız.'"

Doğru.

Ben mesela zor zamanlarımda -ki hayatımın kolay olduğu dönemleri hiç ama hiç anımsamıyorum- kendi animelerimden bir karakterin zihnimde bir tahayyülünü kurar, o karanlık dönemi onunla birlikte aşmaya çalışırım.

Bunun mutlaka gerçek hayattan bir kadın olması gerekmez. Hatta A. Altan'ın sözüne bir ekleme yapacak olsam, şunu söylerdim:

İlla yaşayan bir kadın olması gerekmez. Sığınak, sığınaktır; haritasının gerçek dünyada bir karşılığının bulunması şart değildir.