Normal koşullarda zaten 15-16 saat hiçbir şey yememe hali benim uzun zamandır günlük pratiklerimden biri.

Fakat geçen gün çok daha özel bir durum oldu.

Zaten bir gün öncesinin 16 saatlik açlık süresine ek olarak, saat 14.00 gibi biten sınav görevi hasebiyle açlık üst sınırım 25 saate çıktı.

Bu üst sınıra rağmen hiç açlık hissetmedim.

Fakat o günden sonra bir şey oldu ve önceden "besin" olarak kabul ettiğim birçok şey artık cazibesini yitirdi.

Zaten çok sınırlı şeyler yiyebildiğim düşünüldüğünde, kısıtlı menüm artık iyice daraldı.

Belki de Kafka’nın Gregor Samsa’sı gibi bir "dönüşüm" geçiriyorumdur; kim bilir, belki de yakında sadece kahveyle hayatta kalabilen bir türe evrileceğim. 🙂