Düşünüyorum da…
Mesela trafikte araç kullanırken, yayalara ve diğer sürücülere gösterdiğim saygının ve nezaketin çoğu zaman hiçbir karşılığını görmüyorum.
Ne yaya olduğumda ne de direksiyon başındayken…
Yaya geçidi olsun veya olmasın, genelde bekleyen birine yol veriyorum. Acaba o kişi direksiyon başına geçtiğinde başka bir yayaya aynı nezaketi gösteriyor mu? Market sırasında, kaldırımda.. birilerine öncelik tanıyor mıudur? Ben görmüyorum çünkü.
Geçiş üstünlüğü bende olmasına rağmen beklemesin diye yol verdiğim sürücüler… Bir araç daha sığsın diye santimetre santimetre yerini değiştirdiğim otomobil… Uyarabileceğim bir ihlalde tepki göstermek yerine öncelik tanıdığım insanlar…
Ben bunların karşılığını pek görmüyorum. Ama merak ediyorum: Siz de başkalarının hayatını biraz olsun kolaylaştırıyor musunuz?
Yaptıklarımı bir erdem olarak elbette görmüyorum.
Ama diğer yandan şunu biliyorum: Yaptığım ya da yapmaya çalıştığım şeylerin hayatta "hemen" bir karşılığı olmaması, kendi iç dünyamdan, zihnimde kurduğum o masalsı hayattan ve zihinsel derinliğimden vazgeçmemi gerektirmez.
Belki de en doğrusu, hiçbir karşılık görmeyeceğini bilsen bile doğru bildiğini yapmaya devam etmek.
Ne diyelim...
Tam yol ileri.